«-خارج از كلاس با دانش‌آموزان ارتباط برقرار كنيد.در برخي از فعّاليّت‌هاي آنان شركت داشته باشيد و در موضوعاتي كه علاقه‌مندند و در آن‌ها تخصص دارند با آن‌ها شوخي و تفريح كنيد.اين كار تأثير معجزه‌آسايي بر روابط معلّم ودانش‌آموز دارد.

-به دانش‌آموزان كمك كنيدمتوّجه شوند،فقط دانش‌آموز معلول نيست كه از بودن در كنار ديگران بهره‌مند مي‌شود،همه از اين موضوع سود مي‌برندحتّي معلّمان.

-همراه با دانش‌آموزان تان به‌طور منظّم از هم ‌كلاسي آنان كه براثر بيماري طولاني مدّت درخانه بستري شده است،عيادت كنيد.احساس جدايي و انزوا، براي بچّه‌ها ترسناك است. به دانش‌آموز بيمار كمك كنيد تا احساس كند،هم‌چنان بخشي از كلاس است.

-به تصويرهايي كه دانش‌آموزان ترسيم مي‌كنند،نگاه كنيد.نقاّشي،پنجره‌اي رو به احساس و تفكّر بچّه‌هاست.

-بگذاريد بچّه‌ها ببينند شما مطالعه مي‌كنيد،كتاب مي‌خوانيد و سخت كار مي‌كنيد.شما،خود نمونه‌اي عملي از ابزارهاي تدريس نيرومند هستيد».